Altkultur.Net

-Benim adım yok.
-Benimkini bilmek ister misiniz?
-Yok, yok! Ä°stemem.
Adını bilmek istemiyorum.
Senin adın yok, benim adım yok.
Ad yok.
-Siz delisiniz!
-Belki öyle ama senin hakkında hiç
bir ÅŸey bilmek istemiyorum.
Nerede yaşıyorsun ya da nereden
geldin bilmek istemiyorum.
Hiç bir şey bilmek istemiyorum.
-Beni korkutuyorsunuz.
-Hiç bir şey.
Senle ben burada buluÅŸacağız…
..dışarıda olan bitenden bîhaber olarak.
Anlaştık?
-Ä°yi ama neden?
-Çünkü…
Bizim burada ada ihtiyacımız yok.
Anlamıyor musun?
BildiÄŸimiz her ÅŸeyi…
..unutacağız. Her…
Herkesi,… bütün yaptıklarımızı,…
nerede yaşadığımızı.
Her şeyi, her şeyi unutacağız.

-Hiç bir şey bilmeyince çok güzel.
-Belki…
-Dokunmaksızın boşalabiliriz.
-Dokunmadan boşalmak mı?
-Tamam.
-Konsantre mi oluyorsun?
- Mm-hm.
-Boşaldın mı?
-Hayır.
-Zor!
Ben de boşalmadım daha.
Yeterince çaba göstermiyorsun.
-Senin için bir isim uydurmam gerekecek.
-İsim mi? Ah, Yüce İsa!
Ah, Tanrım, ömrü hayatımda
milyonlarca ismim oldu.
Ä°sim istemiyorum. Bir homurtuyu
ya da iniltiyi tercih ederim.

-Hadi ama. Dans etmek istemiyor musun?
Tekrar baÅŸlayabiliriz.
-Yeter ama!
-Ne yapıyorsunuz?
Gitmeniz gerekiyor, efendim.
-Bayan! Bu aÅŸk.
Aşk görmek istiyorsanız sirke gidin!
-Gidin! Defolun bur’dan!
Gitmeniz gerekiyor.
-Öp beni, tatlım!
Elveda, tatlı şeftali çiçeği.