Altkultur.Net

 

balkon kuşlarının dilinden sakladım oyuklarımı

cinsiyetini yalnızlaştırarak sevdalinkaların

 

kimse bana sığınmadı

kendimi sevdim, kendimi öptüm

beni bekledi gökkuşağı

ve üçgen ayaklarım

 

dinlendirdim ve avuttum gövdemi

çünkü özünü gördüm her şeyin

çocukların dudağından Baudelaire çaldım

düşümde bile yok olan kötülüğü

öleyazdım

 

en çok acı çektiğim vakitteyim

ben, beni yazmakta; bense deli bilmekteyim o kederi,

 

bu yaşamda her şeyin bir sahibi vardı

bir biblonun

çalınmış kapıların, kilise çanının ve isa’nın

geri verilen bekaretin

esrikliÄŸin

bir kuş üzümünün, oda böceğinin

merdiven altının

yalnızlığı bile

bir sahibi vardı

 

………parçalandım.

 

Bahar Pak